Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ (Μκ. 2/ 1 – 12)

Του πανοσιολογιοτάτου πατρός Ιωσήφ Λακκοτρύπη Μιχαηλίδη
Ηγουμένου Ιεράς Μονής Προφήτη Ηλία - Μαρωνιτών

1- Η ιδιαιτερότητα του θαύματος αυτού: Συλλογική πίστη, ομαδική ενέργεια.
Το θαύμα του Ιησού που προβάλλει η Εκκλησία σ’ αυτήν την πέμπτη βδομάδα της Σαρακοστής είναι διαφορετικό από τα θαύματα που προηγήθηκαν κατά τις περασμένες εβδομάδες:
α) Σ’ εκείνα τα θαύματα, εμφανίζεται η ατομική πίστη του ανθρώπου, η προσωπική αναζήτηση του πάσχοντα για θεραπεία, η πρωτοβουλία που αναλαμβάνει αυτός που υποφέρει με τα μέσα που διαθέτει, για να φθάσει στο ποθητό ζητούμενο.
β) Σ’ αυτό το θαύμα, εκείνο που έκδηλα προέχει είναι η συμμετοχή πολλών ανθρώπων μαζί στην ίδια πίστη, στην ίδια επιδίωξη, στην ίδια πρωτοβουλία έχοντας ως στόχο το καλό ενός αδύνατου παραλυτικού συνανθρώπου τους. 

2- Όταν οι συγγενείς και φίλοι αγαπούν και πιστεύουν!
Το σπίτι όπου βρισκόταν ο Ιησούς ήταν κατάμεστο από κόσμο. Τρίχα δε μπορούσε από την είσοδο να περάσει. Το πυκνό πλήθος γέμισε μέχρι και την αυλή. Ο παραλυτικός ξαπλωμένος στο κρεβάτι του, και να το’ θελε, με κανένα τρόπο δε μπορούσε να δράσει. Ευτυχώς υπάρχουν φίλοι, συγγενείς και γνωστοί που πιστεύουν κι’ αγαπούν! Αυτοί δεν πήγαν να ζητήσουν, η να μεσολαβήσουν όπως έρθει ο Ιησούς στον παραλυτικό, πράγμα ευκολότερο. Διάλεξαν το πιο δύσκολο. Με την πίστη και την αγάπη που διέθεταν ήταν ικανοί να προκαλέσουν το θαύμα! Ήταν σίγουροι γι’ αυτό. Όταν πιστεύεις κι’ αγαπάς συνεργάζεσαι, συμμετέχεις, σηκώνεις μαζί με άλλους το σταυρό κάποιου και όλοι μαζί συμπορεύονται μέχρι τον ποθητό στόχο. Κανένα εμπόδιο δεν μπορεί να τους απογοητεύσει. Ούτε από το νου τους περνά η ιδέα να αποκομίσουν προσωπικό όφελος. Από την πίστη και την αγάπη προκύπτουν η ελπίδα, η ανιδιοτέλεια, η προσφορά, η δωρεά και η θυσία. Αυτά είναι που τους ώθησαν να ανέβουν μέχρι τη στέγη του σπιτιού, ν’ ανοίξουν τρυπά, να κατεβάσουν και να θέσουν την πίστη τους, την ελπίδα τους και την αγάπη τους μπροστά στη στοργή και την άπειρη αγάπη του Κυρίου. Το έκαναν και δεν απογοητεύτηκαν.
Πόσο ωραίο είναι να έχει κανείς τέτοιους συγγενείς, φίλους η γνωστούς!? Συγγενείς, φίλους και γνωστούς που να’ χουν την πίστη, την αγάπη αλλά και την αμετάκλητη αποφασιστικότητα να δουν τον άνθρωπο τους, ένα «παραλυτικό» να θεραπεύεται τόσο στο σώμα όσο και στην ψυχή!